Nie, nie ja ją napisałem, ale dr Anna Paluszak Bronka.
Oto link (dziwny trochę, ale się otwiera).
Recenzowany słownik: Katarzyna Podczaska, Mały słownik gwary kujawskiej, Inowrocław 2013.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0 0

Duży, oryginalny, dokładny, rzetelny słownik śląsko-polski tworzy Roman Wencel. Dzięki wysiłkowi Autora możemy już zapoznać się z częścią zawierającą hasła od A do M. Interesujące przykłady, wartościowe konteksty, wrażliwość na osobliwości składni i gramatyki.
Wszystkich zainteresowanych językiem (Górno)Ślązaków i (Górno)Ślązaczek zachęcam.
Słownik śląsko-polski oparty na wymowie z okolic Opola powinien być i zapewne jest lekturą każdego silezjologa i każdej silezjolożki.
http://www.math.uni.wroc.pl/~rwenc/sil/slownik_sp.pdf

Wymowę tę Autor — matematyk — zapisuje za pomocą systemu znaków złożonych chyba w programie TEX,. Dobór liter pozwala na oddanie wielu fonetycznych właściwości śląszczyzny opolskiej, jej bogatego systemu samogłoskowego, w przeciwieństwie do śląszczyzny spod Katowic, Gliwic czy Rybnika także z samogłoskami nosowymi. Pewne kategorie morfologiczne Autor powiązał ze sposobami zapisu, więc w sumie liter jest 42, a do tego 7 dwuznaków. Nie zapisuje zmiękczeń spółgłosek przed samogłoskami za pomocą litery i, czym zbliża swoją ortografię do zapisu fonetycznego. Oto kilka przykładowych haseł:

Porównanie nazw grzybów: bagjylńôk i bagjyńôk (w zapisie „ślabikorzowym” bagiylniŏk i bagiyniŏk) z hasłami bagielniak i bagieniak ze Słownika gwar śląskich pod red. B. Wyderki dowodzi, że praca R. Wencla jest oryginalna, a Autor odpowiedzialnie dokonuje opisu haseł, w tym przypadku identyfikacji gatunków.

SGŚ I

To porównanie pokazuje także bogactwo leksyki mykologicznej leśnych okolic Górnego Śląska, a czasem także kłopoty identyfikacyjne, jakie mieli zbieracze grzybów i słownictwa.

Przyjdzie czas na dyskusję, a może i krytykę. Wśród problemów dyskusyjnych można wskazać właśnie zapis przez „gj”. Czy ten element jest równie silny i wart zapisania jak w sąsiedztwie spółgłosek wargowych, np. wybjyrô? Czy ma wartość fonologiczną? Z punktu widzenia normatywnego idziymy można chyba rozpatrywać jako polonizm, ale słownik prezentuje się raczej jako rejestrujący język znany Autorowi, więc ma konkretne umiejscowienie czasowe, pokoleniowe i przestrzenne. O stopniu normatywności zapisu więcej dziś powiedzieć nie umiem. Trzeba by się spotkać. Zapis zawsze można skrytykować. Np. w przytoczonym fragmencie z SGŚ jest miejscownik kžipopax. O ile mi wiadomo, grupa spółgłosek właściwych musi być jednorodna pod względem dźwięczności (możliwe są więc warianty i , z ř raczej ubezdźwięcznionym, ale o naturze tej głoski w kontekście niniejszego tekstu nie ma co deliberować; por. Karaś 1965: 124), więc jest to błędny zapis, ale redakcja z jakichś względów nie dokonywała ingerencji w zapis dostępny jej w kartotece. Może zresztą to po prostu kiks. W każdym razie należy odróżniać drobne kwestie od zasadniczych. A zasadniczą przyczyną powstania niniejszego wpisu była radość z tego, że Dykcjůnôrz ma już 413 bardzo treściwych stron.

http://www.math.uni.wroc.pl/~rwenc/sil/slownik_sp.pdf

Share and Enjoy !

0Shares
0 0 0

Pojawiła się w Sieci książka

http://cyfrowearchiwum.amu.edu.pl/media/uploads/000024t.pdf

TWÓRCY / WYTWÓRCY / PRZETWÓRCY. WOKÓŁ PROBLEMATYKI WZORNICTWA REGIONALNEGO TWÓRCY. Społeczny status twórcy ludowego w środowiskach lokalnych oraz w świetle badań naukowych Alicja Mironiuk Nikolska, Ludowe odczuwanie formy i świata. Stowarzyszenie Twórców Ludowych z perspektywy animatora / 9 Michalina Janaszak, Hafty szamotulskie w twórczości Stanisława Zgaińskiego jako przykład utrwalania i artystycznego przetwarzania motywów ludowych /29 Justyna Słomska-Nowak, Kujawskie dziedzictwo. Reminiscencje rodzinnej historii i regionalnego wzornictwa / 45 WYTWÓRCY. Współczesna rzemieślnicza i rękodzielnicza twórczość ludowa czy przemysł pamiątkarski? Anna Weronika Brzezińska, Działalność spółdzielni cepeliowskich a upowszechnianie wzornictwa regionalnego / 73 Agnieszka Kurkowska, Wzornictwo regionalne jako źródło inspiracji we współczesnym projektowaniu architektonicznym / 109 Izabela Jasińska, O współczesnym wzornictwie regionalnym na Opolszczyźnie na przykładzie kroszonek oraz malowanej porcelany / 131 Aleksandra Dzik, Wzory z recyklingu. Wykorzystanie wzornictwa ręczników ludowych z okolic Bielska Podlaskiego / 145 Joanna Minksztym, Strój bamberski jako marka kulturowa i jego współczesne realizacje / 165 Magdalena Brandt, Trudna identyfikacja kulturowa: podwójny model wzorotwórczy w „stroju” górnośląskim / 189 PRZETWÓRCY. Inspiracje tradycyjnym rzemiosłem i sztuką ludową we współczesnych realizacjach Anna Wiszniewska, „Lechitka” – Xymena Zaniewska wprowadza polskie motywy ludowe do mody współczesnej, czyli co może wnieść do Europy polska moda? / 213 Agnieszka Jacobson-Cielecka, Pocztówki znad Bałtyku. O związkach rzemiosła z projektowaniem / 229 Lubomira Trojan, Twórcze napięcie. Działania na styku dziedzictwa kulturowego i dizajnu / 251 Małgorzata Jaszczołt, Twórcy i Muzeum. Realizacje dizajnerskie na przykładzie muzealnych projektów Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie / 275 Karolina Dziubata, Folklor(yzm) sklepowy. Wzornictwo regionalne w produktach spożywczych i użytku codziennego / 297

Angelika Madycka, #folktattoo – zastosowanie oryginalnych i przetworzonych wzorów regionalnych w tatuażu i jego rola w procesie budowania tożsamości jednostkowej / 323

Share and Enjoy !

0Shares
0 0 0

Kocham Ministerstwo Kultury i kawałek Ministerstwa Nauki, a zwłaszcza ten nie znane mi z nazwy ani z autopsji departamenty i jednostki, które łożyły środki, szkoliły i zachęcały biblioteki i bibliotekarzy do digitalizowania zbiorów.

Zdaje się, że polskie zasoby biblioteczne są bardziej dostępne i bezpieczniejsze fizycznie dzięki upowszechnieniu w Internecie. To gorzka lekcja wyciągnięta z losów naszych bibliotek i archiwów przez stulecia wojen z apogeum zbrodni i pożogi w latach 1939–1945.

Ale mimo że nie powinno się darowanemu koniowi w zęby zaglądać, a zwłaszcza o niekorzystnych wynikach zaglądnięcia rozpowiadać, odważę się i zapytam. A nuż się dowiem, dlaczego jest tak, jak jest i strapienie moje zmniejszy się lub remedium jakieś się znajdzie.

Chodzi mi o jakość materiałów digitalizowanych. Zapewne różni się ona z powodów oczywistych, to jest rozwoju techniki skanowania i opracowywania skanów. W przypadku druków można pewne niedogodności zniwelować powiększeniem. W przypadku rękopisów bywa, że obraz przetworzony na plik .djVu mimo np. 400% powiększenia jest trwale nieczytelny. Wygląda tak, jakby jakiś filtr usuwał część tekstu, a inną wyjaskrawiał. Oto jeden z milionów przykładów.

http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/docmetadata?id=396232&from=publication, powiększenie 400%

Co robić? Czy da się temu zaradzić jakimś algorytmem? Ponownym rozpoznaniem skanów, bez szarpania dzieł, bez ponownego kładzenia ich na skaner?

Share and Enjoy !

0Shares
0 0 0

Dziś dzień świętego Patryka, hucznie obchodzony, choć jakby zeświecczony. Nie o tym jednak będę rozprawiał. Śląsk w tytule pojawił się dlatego, że historię Irlandii śląskimi rymami opisał w ubiegłym roku Bronisław Wątroba — rudzki działacz i poeta, którego energii i pól działalności nie jestem w stanie pojąć, więc także nie podejmuję się opisać.

Jedną z ciekawszych inicjatyw było wydanie książki Ô ty Wyspie Szmaragdowy, Rudzkie Towarzystwo Przyjaciół Drzew OPP, Ruda Śląska 2018.

Rys. Marek Wacław Judycki

Emerytowany górnik opisał dzieje Irlandii od czasów prehistorycznych po konflikty, szanse i zagrożenia czasów współczesnych. Oto garść śląskich rymów, pochwała wolności:

Na św. Patryka

Czy skiż Patryka
trza zimie zmykać?

Szmaragdowy Wyspie istny patronuje
Zdo iże Europa aże cołko czuje.

Na wyspa św. Patryka
Rajzujóm niy yno rzykać.

Niywolnik świyntym

Niywolnik z Waliji
Tukej odsprzedany
Tako w Irlandyji
Umynczōł sie z panym

Uciyk w świat daleki
Francjo, Italyjo
Gōry lasy, rzeki
Wander niy mecyjo

Dyć na ściyżkach swojich
Ciyngym trefioł Boga
Bestōż sie niy boji
Postawić zaś noga
W irlandzki dziedzinie
Krziż tu wszyskim niesie
Co łōn do – niy minie
Tōż szkryfnōńć to chce sie

Trza po ślōnsku chwolić
Świyntego Patryka
Cud to jego woli
Zaczyli tu rzykać.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0 0

Ten ogólny tytuł jest tytułem książki, interesującego zbioru studiów:
Tradycja a współczesność – badania naukowe, red. Ewelina Chodźko, Monika Maciąg, Wyd. Nauk. TYGIEL, Lublin 2018.
Książka jest dostępna w formie PDF online.

Spis treści
Beata Gala-Milczarek
Rola tekstów folklorystycznych Oskara Kolberga w edukacji językowej ……………………… 7
Marek Sierakowski
Tradycja – lokalność w dyskursie naukowym …………………………………………………………. 16
Jowita Gromysz
Zaczytani w tradycji. Licealiści wobec kanonu lektur ……………………………………………… 29
Joanna Smoła
Polskie tradycje łowieckie a Kościół – badania leksykologiczne ……………………………… 40
Marcela Szymańska
W stronę „nowej tradycji”, czyli o „koronkowych” wypiekach w Raciborskiem ………… 57
Michaela Zormanová
Wychowanie regionalne w szkołach na Zaolziu ……………………………………………………… 73
Grażyna Mańkowska
Rekonstrukcje historyczne – czy są nam potrzebne?………………………………………………… 87
Michał Sokołowski
Historia i znaczenie sztuki miecza kenjutsu oraz szermierki kendō na Wyspach Japońskich oraz ich związki z buddyzmem zen ……………………………………………………… 100
Robert Piórewicz
Życie zgodne z naturą w ujęciu terapeutów jako źródło inspiracji …………………………… 127

Mnóstwo aktualnych informacji o stanie edukacji regionalnej i nauczania w języku polskim na Śląsku Cieszyńskim w Republice Czeskiej (tzw. Zaolziu) wnosi artykuł Michaeli Zormanowej.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0 0

Maciej Malinowski, mistrz ortografii i nauczyciel kultury języka, pracujący w Krakowie, piszący w „Angorze” i we własnym serwisie Obcy język polski, wydał książkę, czwartą już w swoim dorobku Ortografia polska. Kodyfikacja, reformy i zmiany pisowni (1830–2010) oraz jej recepcja.Wydawnictwo-Drukarnia Ekodruk s.c., Kraków 2018.

Jest to cenne dzieło, dość skrupulatnie opisujące meandry myśli i publicystyki (zestawiam je tu w opozycji, bo czasem ta opozycja była bezmyślna, za to krzykliwa) na temat polskiej pisowni. Jest to kompendium, które stanie na półce podręcznej, obok słowników.

Namysł nad dziejami zmian w polskiej pisowni jest nam stale potrzebny. Warto pamiętać, że nie ma tu oczywistych i wyłącznie słusznych decyzji, że wiele nieprecyzyjności i błędnych doprecyzowań. Książka do czytania dla rozrywki (zwłaszcza smaczne aneksy!) i nauki.
Mnóstwo ortofaktów.

Konkurs dla P.T. Studiujących na kierunku język polski w komunikacji społecznej (UJ 2018)

  1. Jaką wyrafinowaną zasadę interpunkcyjną zastosował profesor Jan Miodek, że nie postawił przecinków przed spójnikiem a we frazie „naukowym a klarownym, wykwintnym a prostym”?
  2. Proszę wskazać dwa błędy edytorskie w poniżej zamieszczonym blurbie.
Miodek o książce Malinowskiego

Termin zgłoszeń: 31 października 2018, godz. 8.08.
Dla Zwyciężczyni lub zwycięzcy znajdzie się nagroda.

Share and Enjoy !

0Shares
0 0 0

W roku 1951 wydano „zeszyt dyskusyjny” Słownika współczesnego języka polskiego. Dyskutowano zawzięcie, bo też było o czym.

Ja sam siebie zapytam, czy to była tylko leksykografia? Popatrzmy, jak wyglądało hasło proletariat.

Słownik współczesnego języka polskiego. Zeszyt dyskusyjny, 1951

W tym roku wypada 60. lat od wydania pierwszego tomu dzieła, które znamy jako Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego.Za rok będziemy hucznie obchodzić 50. rocznicę jego ukończenia. Przedsięwzięcie leksykograficzne imponujące, ale czas opracowywania koncepcji niekoniecznie szczęśliwy. Ideologiczne zaczadzenie, serwilizm, koniunkturalizm, oportunizm. Czy ktoś to kiedyś opisze tak, żeby brzmiało prawdziwie, a nie tylko triumfalistycznie?

Zdaje mi się, że trwalsze od tej lizusowskiej koncepcji była parodia hasła E stworzona przez Juliana Tuwima:

Share and Enjoy !

0Shares
0 0 0

Przedziwne są szlaki książek. Ta, o której dziś piszę, wydana została w Białymstoku w roku 2017, ale przyjechała do mnie z Pragi przez Wiedeń, z dedykacją Autora. Dziękuję! I dzielę się swoim zachwytem i podziwem.

Wiele gremiów zastanawia się, w jaki sposób chronić i przekazywać najmłodszym język, w którym wyrosły pokolenia dziadków, a częściowo rodziców. Odpowiedź znaleźli konkretni rodzice Joanna i Michał Trocowie, wsparci talentami literackimi i translatorskimi Jana Maksymiuka oraz plastycznym Łucji Urszuli Grzeszczyk.

Taką książkę, tak nowocześnie i ładnie wydaną po-svojomu, czyli „w języku Białorusinów Podlasia” chce się czytać, samemu, oraz dzieciom i wnukom. Czytać bądź opowiadać, bo takie kazki najlepiej oddać własną intonacją, albo wspomnieć najlepszych opowiadaczy z czasów swojego dzieciństwa. I wtedy historia znana na całym świecie zabrzmieć może mową bardzo lokalnego zakątka, małej ojczyzny, rodzinnej chaty — z własnymi akcentami, intonacjami, dyftongami. Na przykład tak:

Duża czcionka, oznaczenie akcentów, użycie alfabetu łacińskiego — każda z tych rzeczy osobno i wszystkie razem mogą sprawić, że dziecko przechodzące ze stanu niegramotności do prób samodzielnych lektur może spróbować odczytywać książkę, której treść będzie już znało z sytuacji sobie miłych.

Książka jest pięknie wydana, kolejne dodruki się wyczerpują, nie słychać narzekań na znaki diakrytyczne nad literami łacińskimi, oddającymi wschodniosłowiański język podlaski.

To jest książka do czytania, nie dla zawodowych działaczy, nie przeciwko komuś. Dzięki swej atrakcyjnej formie i bezapelacyjnie wartościowej treści może trafić do domów ludzi, którzy na co dzień nie debatują o swej tożsamości, o statusie mowy dziadków i własnej, o areałach językowych i wynikach interferencji międzysystemowej. Raczej do tych, co język podlaski, rozumiany szeroko i afirmatywnie, mają w uchu. Aby tę pamięć słuchową sprząc ze stosunkowo nowym sposobem zapisu, dodano instrukcję, a kto chce dowiedzieć się więcej, może sięgnąć po książkę J. Maksymiuka Čom ne po-svojomu? lub materiały ze strony svoja.org. W każdym razie w tym przeuroczym zbiorze bajek jest instrukcja dla ludzi, którzy na co dzień mają do czynienia z językiem polskim.

Piękna rzecz.

Share and Enjoy !

0Shares
0

0
0

Bardzo interesujące są zbiory studiów „Slavica iuvenum”, wydawane przez Uniwersytet w Ostrawie.
Proszę spojrzeć choćby do tomu XV:

MICHAELA BARTUSKOVÁ 8
Charakterystyka poezji Norwida i interpretacja jego wierszy przez współczesnych polskich pieśniarzy
BEATA BEDNÁŘOVÁ 12
Rodina v těšínských textech
DARJA BITTNEROVÁ 18
Поэтические аспекты русской поющей поэзии
KAROLINA BOŻEK 22
Obraz Afryki w świetle danych polskiego systemu językowego
JOANNA BRODNIEWICZ 30
„Kto chce naprawdę Czechom uczynić dobrodziejstwo, niech im opłaci podróż do Moskwy” – Rosja oczami Karla Havlíčka Borovskiego w świetle korespondencji do Karla Zapa
BARBARA BUBIKOVÁ 38
Trudności w tłumaczeniu tekstów użytkowych z języka polskiego na czeski oraz rola koordynatora projektu tłumaczeniowego
PETRA BUJÁČKOVÁ 43
Historiosofická trilogie Merežkovského
ANNA BUREK 48
Polskość Polaka na emigracji – język i kultura a tożsamość
KAMIL CIBOROWSKI 55
Przekład terminów związanych z Afganistanem na język polski – strategie, procedury, problemy
JOANNA CIEŚLAR 60
Przestrzeń geograficzna w przekładzie – słoweńskie choronimy w polskiej rzeczywistości językowej
KATARZYNA CUPAŁA 66
Surrealismus, delirium a manipulace ve filmech „Šílení“ Jana Švankmajera a „Krajina přílivu“ Terryho Gilliama
NIKOLA ČERVENKOVÁ 71
Taneční terminologie v česko-ruském srovnávacím plánu (na základě příkladů z oblasti společenských a latinskoamerických tanců)
ZOFIA DEMBOWSKA 80
Wybrane problemy przekładu macedońskich tekstów hip-hopowych na język polski
NINA DITMAJER 87
Skladenjsko-pomenska vloga glagolov rekanja v Trubarjevem, Dalmatinovem in Japljevem prevodu Matejevega evangelija
ANNA DRAGAN 93
Ewokacja pogaństwa, reminiscencje demonologii ludowej, czyli jak postrzegają świat bohaterowie opowiadań Juraje Červenáka
PETRA DURECOVÁ 99
Problematika ekvivalence českých a ruských přísloví a rčení o domácích zvířatech
LUCIE FIURÁŠKOVÁ 106
Žánr fantasy v ruské literatuře: Alexej Pechov a jeho trilogie „Kroniky Sialy“
BARBORA FRANCOVÁ 116
Polská zpívaná poezie v totalitním režimu
IVANA GIBOVÁ 121
K motívu emigrácie v poviedkach Vladimira Nabokova
KATARZYNA GILETA-KLĘPKA 127
„Od kołyski aż po grób, jedno miasto, jeden klub” – wybrane wartości, deklarowane w kibicowskich przyśpiewkach
ANNA GNOT 135
Jakého šamana si zasloužila Slezská Ostrava?
ILONA GUMOWSKA 140
„Bieda aż piszczy“, czyli obraz świata w bajce ludowej o biedzie
AGNIESZKA HAHUŁA 147
Vyhnáni, vysídlení, vykořenění. Poválečný literární prostor v okruhu vlivu ideologií ve střední Evropě
IVA HOLÁ 152
Frazeologizmy se zvířaty, které popisují mezilidské vztahy při konfliktu
PRZEMYSŁAW HOMA 161
Kampania negatywna i jej język w wyborach prezydenckich 2005 w Polsce
KATARZYNA JAGIELSKA, JOANNA MRZYK 166
Internacjonalizmy – międzynarodowa leksyka w języku polskim i czeskim
JOANNA JAKUBIK 173
Porównanie ideologi transhumanizmu rosyjskiego oraz amerykańskiego
MARTIN JANEČKA 178
Šaumjanovo pojetí (jazykového) invariantu: metodologické konsekventy
LUCIA JASINSKÁ 185
Derivačné morfémy v reči dieťaťa
OLIWIA KASPRZYK 194
Образ бюрократа в сатирической критике В. В. Маяковского (на примере пьесы «Баня»)
ŠÁRKA KESLEROVÁ 201
Jazykový transfer ve výuce slovanských jazyků pro Slovany z pohledu učitele
DMYTRO KLYMENKO 205
Próba analizy bionimów w nazwach własnych gminy Siedlce w Polsce
NINA KOLLÁROVÁ 213
Záhada panelákového bytu, mestského múzea a tmavej pivnice (Priestor v tvorbe Petra Karpinského pre deti a mládež)
OLENA KUZNETSOVA 217
Генезис межъязыковой омонимии русского, чешского и сербского языков (на материале имен существительных)
KRYSTYNA KUZNIETSOVA 227
Медведь в мировоззрении и символике восточных и западных славян
PETR LIGOCKÝ 235
Przejawy modernizmu w twórczości Norwida
MAGDALENA LITWIN 238
„Saga o zbóju Twardokęsku“ Anny Brzezińskiej jako polski epos
ОЛЬГА ЛИТВИНЮК 244
Сравнительный анализ чешских и украинских глагольных приставок
HELENA MARKOWSKA 250
Mendog w literaturze polskiej XIX wieku. O Polsce i Litwie w epoce romantyzmu
NADEŽDA MOROZA 255
Jazykové prostředky sloužící k vytváření obrazu českého a lotyšského politického lídra
ALICJA MUŻNIK 260
Walka o pamięć czy handel przeszłością – na podstawie „Warsztatu diabła“ Jáchyma Topola
DAGMARA NOWAKOWSKA 266
Geografia Włodzimierza Odojewskiego
JUSTYNA PASTYRCZYK-OŻYŃSKA 273
«Samotność niejedno ma imię». O motywie staropanieństwa w wybranych dziełach Jaroslava Havlíčka
MARIANNA PETRINCOVÁ 278
Predponové slovesá v preklade
MICHAŁ PRZYWARA 287
Renata Putzlacher – „poetka dialogu“
WERONIKA RYBARCZYK 299
O przekładzie czeskiej literatury dla dzieci w polsce. Jak Lichožrouti zmieniły się w Niedoparki a Radovan w Cieszka
ЭЛВА СЕЛЕЦКА 305
Категория оппозитивности в русскоязычной газете латвии «час» в период перед референдумом по законопроекту «поправки к конституции латвийской республики»
IHOR SHYSTEROV 310
Тенденции к синтетизму при адвербиализации в украинском языке
JOANNA SKŘÍŽALOVÁ 316
Jak vznikají konotace?
MARTA SKRZYPEK 320
Topos rycerki w literaturze polskiej – na przykładzie postaci Anny Doroty Chrzanowskiej
DANIEL STACHUŁA 326
W pejzażu odchodzącego świata. Kilka uwag o prowincjonalnym miasteczku w poezji Małgorzaty Stachowiak-Schreyner
KAROL STEFAŃCZYK 333
Ekranizując Kafkę. O Zamku Aleksieja Bałabanowa i Michaela Hanekego
KATARZYNA STĘPIŃSKA 338
Hiob – o tragedii człowieka cierpiącego
PIOTR SZAŁAŚNY 343
Język polskiej blogosfery. Zwięzłe omówienie zagadnienia na wybranych przykładach
MONIKA ŠEVEČKOVÁ 349
Ptačí motivy ve slovesné tvorbě a lidových představách východních Slovanů
(vybrané příklady)
BŁAŻEJ SZYMANKIEWICZ 355
„Ślub“ Witolda Gombrowicza jako dramat egzystencjalno-dziejowy
ADELA TKÁČOVÁ 361
Prvky magického realizmu v tvorbe Václava Pankovčína a jeho teritoriálne varianty
KLAUDIA WIĘCŁAW 367
Puryzm językowy a anglicyzmy w języku chorwackim
KAMILA WOJNAR ONDICOVÁ 374
Názvy sviatkov Rímskokatolíckej cirkvi v slovenčine a poľštine
JOANNA WOLSKA 379
Nie taki humor czeski, jak go malują. O interpretacji ważnych czeskich dzieł literackich i filmowych
ALINA ZIMNA 385
Leksem mężczyzna i jego opis w przysłowiach Františka Čelakowskiego
IRENA ŻUKOWSKA 392
Bezpieczeństwo jednostki w obliczu śmierci – ujęcie filozoficzne. Próba opisu

Każdy znajdzie tam coś dla siebie. Mnie najbardziej zainteresowały opisy doświadczeń Barbary Bubik oraz „teksty cieszyńskie” Beaty Bednářovej. Nie wiedziałem o istnieniu książek zawierających śląskie teksty:

KUBISZ P., Zaszuwierzóny świat. Profil, Ostrava 1972.
BIELAN B., (red.) Mrowisko. Krajské nakladatelství, Ostrava 1964.

Warto, zawsze warto, nawet gdy się nie jest młodym slawistą.

Share and Enjoy !

0Shares
0

0
0